(اينم ادامه پست قبل)

 پس از سفرهاي بسيار
و عبور از فراز و فرود اين امواج طوفان خيز
برآنم تا در كنار تو لنگر افكنم
بادبان بر چينم
پارو وا نهم
سكان رها كنم
به خلوت لنگرگاهت درآيم
و در كنارت پهلو گيرم
آغوشت را باز يابم
استواري امن زمين
زير پاي خويش

*********

اين همه پيچ
اين همه گذر
اين همه چراغ
اين همه علامت
و همچنان استواري در وفادار ماندن
به راهم،خودم،هدفم و به تو
زمانيكه مرا و تو را بسوي هدف راه مي نمايد...
جوياي راه خويش باش از اينسان كه منم
در تكاپوي انسان شدن
در ميان راه
ديدار مي كنيم
حقيقت را
آزادي را
خود را
در ميان راه مي بالد
و به بار مي نشيند
دوستي كه توانمان مي دهد
تا براي ديگران
مامني باشيم و ياوري
اين است راه ما
راه تو
و من